Eerste puntenverlies voor Young Boys

Zondag had een topper kunnen zijn. Young Boys had nog steeds het maximum van de punten, Volksunie had bijna het maximum van de punten kunnen hebben! Voor meer info omtrent deze pijnlijke kwestie verwijs ik u door naar ene Hendrik Beck, auteur van het boek "hoe verkort ik het leven van mijn coach met rasse schreden".

De wedstrijd zelf dan maar. Volksunie, de thuisploeg, begon met vertrouwen! Het legde beslag op het middenveld en dat plezierde de bezoekende ploeg allerminst. De bezoekers konden de bal niet rondspelen en moesten de wet van de sterkste ondergaan. Reeds na 5 minuten had het al op een achterstand kunnen staan, maar Roel kon de bal niet in het doel krijgen. Even later legde Timmy aan voor een vrije schop. Zijn poging knalde uiteen op de kruising. Young Boys wist niet wat hen overkwam. Volksunie, zeer goed georganiseerd achteraan, snedig en kordaat op het middenveld en schalks in de voorlinie kwam op het kwartier verdiend op voorsprong. Een glasheldere corner werd door kapitein van dienst, Luc, onhoudbaar binnen gebuffeld. De doelman was kansloos, de voorsprong verdiend! Na het doelpunt werd de sfeer op het plein iets minder aangenaam, het amicale van bij de openingsminuten verdween bij enkele bezoekers en zoals wel meer in deze gevallen is de man in het zwart de gebeten hond. Het valt dan ook niet te verbazen dat er hier en daar een gele kaart ten toon werd gespreid. Aanvankelijk leek volksunie zich niet te laten verleiden om mee te doen in het spelletje "laat ons eens zagen op alles en iedereen". Op het half uur scoorde Nicki na een mooie combinatie met Roel de 2-0. Het vervolg laat zich raden: nog meer randanimatie en nog minder spel. De scheids lag zwaar onder vuur en ook Volksunie liet zich niet onbetuigd. Elke fase was aanleiding tot discussie en van concentratie was niet veel te merken. Na een snelle spelhervatting werd Hendrik verrast en er vakkundig afgelopen. Wesley, invaldoelman van dienst, was kansloos enkele minuten voor de rust. Even daarvoor had hij de aansluitingstreffer nog kunnen keren met een mooie reflex, maar nu moest hij zich gewonnen geven. 2-1 was de stand bij de koffie! Andy moest het gekwetst voor bekeken houden en nam plaats in de ziekenboeg. Een druk bezette plaats dezer dagen: Bob, Glen, Hans, Pieter, Bo zaten er al. Pieter De Maere zou hen een half uurtje later ook vervoegen. Positief nieuws uit de ziekenboeg: Tom maakte een kwartier voor tijd zijn wederoptreden. Ondertussen waren de bezoekers reeds voorbij Volksunie gekropen. Na een penalty en alweer een onoplettendheid bij de thuisdefensie stond de thuisploeg na een kwartier in de tweede helft op een 2-3 achterstand. Toch slaagde Volksunie er nog in langs zij te komen, weliswaar na een immense frommelgoal! We zullen op de beelden moeten kijken wie er eigenlijk de bal binnenwerkte. Voor de rest was de tweede helft vooral pijnlijk aan de oren. De bezoekers moesten het veld met zijn negenen verlaten. Eerst werd Nicki op weg naar doel getackeld, net voor tijd moest Patrick een doodschop ondergaan. De dader ging even later zijn rechten als mens opeisen bij de scheids met de vraag of hij in het vervolg een beetje eerlijker kon blazen. Ik moest even een traantje wegpinken bij zoveel onrecht. Of was het een traan van ontgoocheling of van het besef dat we door ons administratief falen een mooie titelkans hebben laten liggen. Wie zal het zeggen, Koninckshof liet ook punten liggen na een gelijkspel tegen Bondgalm.

De commentaren zijn gesloten.