• Opnieuw nederlaag voor Volksunie

    Zondag stond de derby tegen de Globeshotters op het programma. Enkele maanden geleden wist Volksunie hen nog uit de beker te kegelen, maar gezien de povere prestaties van de afgelopen weken was het vertrouwen in een goede afloop eerder gering. Toch wou Volksunie er nog voor gaan, maar reeds vlug kreeg de thuisploeg een opdoffer te verwerken. Na nog geen 10 minuten voetbal devieerde Christoph ongelukkig de bal in eigen doel. De eerste aanval was meteen raak! Toch liet Volksunie de hoofden niet hangen en wist beslag de leggen op de bal. Maar net als vorige week kon geel zwart de spitsen niet bereiken. Een ploeg zonder vertrouwen en dat resulteerde in veel balverlies. De Globeshotters, geroemd om hun technische kwaliteiten, presteerde nauwelijks beter zodat beide doelmannen nauwelijks belaagd werden. Pas half weg de tweede helft leek Volksunie nog in een punt te geloven. geel zwart slaagde erin hoger te spelen, Roel wist eindelijk zijn man te verschalken en dat leverde meermaals gevaar op. Toch zorgden enkele defensieve blunders van Volksunie voor twee loepzuivere kansen. De eerste werd gepast onschadelijk gemaakt door Bob, de tweede poging ging nipt voorlangs. Toch wist Volksunie in de slotfase nog te scoren via Christophe, die zo zijn own goal neutraliseerde. Volksunie kreeg in de slotminuut nog 1 tegenstoot te verwerken. Zwak verdedigend werk en een onnodige foutieve tackle zorgden voor een vrije trap op een niet onaardige plaats net buiten de baklijn. De bal ging, op identieke wijze als een week eerder, in de verste hoek binnen. Over de opstelling van Bob kan een boom opgezet worden, maar dat kan ook gezegd worden over de aanleiding van de vrije trap. Alleszins een zure nederlaag tegen de dorpsgenoten!

    Volgende week is er de uitgestelde wedstrijd op Cado, hopelijk kan geel zwart het tij keren om zo vertrouwen op te doen en een sterk Koninckshof, een week later,  het vuur aan de schenen te leggen.

  • VK Volksunie verliest kampioenschap en beker in enkele weken

    Vooreerst wil ik de trouwe lezer mijn excuses aanbieden voor het uitblijven van enkele verslagjes. Kwatongen zullen beweren dat de tegenvallende resultaten van de afgelopen weken mijn schrijflust hebben aangetast, maar deze bewering ontken ik met klem. Zowel in goede als kwade dagen blijf ik gekluisterd aan VK Volksunie.

    Tijdens mijn eerste afwezigheid moesten we het opnemen tegen hekkensluiter Were Di. Na een monsterscore in de heenronde twijfde niemand aan de goede afloop, doch slaagde de rode lantaarn erin om Volksunie 2 punten af te snoepen en volgens enkele bronnen mocht VU nog tevreden zijn met het puntje. Daarmee was onze laatse bonus voor het kampioenschap meteen verdwenen en moest er absoluut gewonnen worden tegen Bondgalm. Na een half uur wedstrijd wisten we dat ook dat een utopie was. De wedstrijd werd met 4-2 verloren en Volksunie wist dat de titel enkel nog mathematisch kan. Alles op de beker zetten dus!

    Afgelopen zondag was het dan zover. Na de Globeshotters en Bondgalm moesten we ook nu weer op verplaatsing, deze keer tegen bekerploeg Bospark. De statistieken konden op voorhand dubbel bekeken worden. Weliswaar had Volksunie de 4 eerdere confrontaties gewonnen, toch moest geel zwart terugdenken aan de bekermatchen van eerdere jaren. Meermaals moest geel zwart het afleggen in de knock-out fase van de beker.

    De wedstrijd van zondag begon uiterst nerveus, beide ploegen speelden met schrik en dat was aan het niveau te merken. Hoewel de spanning te snijden was als platte kaas, vermoed ik dat de neutrale supporter er weinig van heeft kunnen genieten. Bospark kon beslag leggen op de bal, maar stuitte op een stevig blok van Volksunie, dat op zijn beurt nauwelijks voor dreiging kon zorgen. Beide keepers konden nagenoeg werkloos de rust ingaan. Aan de toog was er tijdens de pauze eensgezindheid bij beide teams: wie het eerst scoort, die wint. Als er gescoord zou worden. Bospark kreeg bij aanvang van de tweede helft de beste kans, maar daarna nam het nerveuze spel weer de bovenhand. Half weg de tweede periode gebeurde het dan toch. Volksunie, iets beter in de wedstrijd op dat moment, kon via een mooie actie op links de bal voor doel brengen. Een welgemikte kopbal van Timmy verdween onhoudbaar tegen de netten. In de minuten na het doelpunt durfde Volksunie het wel aan om te voetballen. De verre ballen werden tot een minimum herleid en het middenveld werd betrokken in het spel. Dat leverde naast balbezit ook enkele bescheiden kansjes op. Voor het eerst kreeg Volksunie greep op de wedstrijd. Met nog tien minuten op de klok kreeg Bospark een discutabele vrije trap net buiten de baklijn. Bob maakte waarschinlijk een kleine inschattingsfout door een stap naar het midden te zetten, waardoor hij kansloos was op de inzet. 1-1 en dan weet iedereen dat het nog zware minuten zouden worden. Volksunie met een opdoffer, Bospark met een serieuze opkikker. Het uitgekookte elftal wist in de slotminuten te profiteren van een man meer toen Christoph voor verzorging aan de kant stond. Met nog twee minuten op de klok zou enkel een mirakel soelaas kunnen gebracht hebben, maar die eer was reeds eerder op de week toegekend aan Dortmund. Het bekeravontuur eindigt voor Volksunie dus in de halve finale.

    Laat ons Bospark succes wensen in de finale, zij hebben deze zeker niet gestolen want zij droegen ook al de scalp van Koninckshof! Voor Volksunie rest er dit seizoen nog een rol om mee de titel te beslissen, want met de nrs 1 en 2 van de competitie in aantocht kunnen we nog het een en ander beinvloeden. Belangrijker is terug de goede vorm te vinden om met een goed gevoel het nieuwe seizoen voor te bereiden.