• Strompelend voorbij zeemeermin

    Vooreerst mijn beste wensen! Moge 2013 u en uw familie gunstig gezind zijn. Belangrijker is echter het wel en wee van onze dierbare club. Uit pure interesse ben ik donderdag eens een kijkje gaan nemen op training. Geen betere manier om de sfeer op te snuiven dan actief mee te doen aan de oefensessie. Met trainingsplunje en een slordige 20kg overgewicht, verscheen ik op het oefenterrein. Wat ik op dat moment nog niet wist, was dat Eddy die bewuste donderdag van plan was om de laatste restjes van het eindejaarsdiner uit de Volksunie lijven te krijgen. Toen ik op zondagochtend opstond om naar Zeemeermin - Vk Volksunie te gaan kijken, voelde ik nog menige spiergroepen tegen trekken. Blijkbaar was ik niet de enige die nog hier en daar last had van de trainingsarbeid. Volksunie speelde een barslechte wedstrijd tegn zeemeermin. Enkel een kwieke Roel bleek een lichtpunt te zijn. Hij was het dan ook, die op pas van Luc, de bal beheerst over de keeper dropte. Daarvoor had Volksunie wel al een kans of twee laten liggen. Toch kwam de thuisploeg meer in de wedstrijd en dat resulteerde nog voor rust in de gelijkmaker. Met een bal op de lat en een goede redding van Bob kon Volksunie een achterstand ontlopen. Met het inbrengen van nieuw bloed kreeg volksunie terug vat op de wedstrijd. Eerst via Karel, die de rechtse flank nieuw leven in blies, daarna via Patrick, die op zijn beurt enige vorm van voetbal probeerde te brengen. Toeval of niet, beide heren hadden een belangrijk aandeel in de winning goal van Volksunie. Karel wist vanop zijn rechterkant de bal bij Patrick te krijgen. Deze aarzelde niet en haalde, van net buiten de zestien, uit naar doel. Of Roel de bal al dan niet nog aanraakte en stond hij dan buitenspel of niet, is stof tot discussie. Feit is dat Volksunie de drie punten heeft! Volgende week staat de uitgestelde bekerwedstrijd tegen Bospark op het programma. Hoewel de wedstrijd weinig of geen belang heeft, roepen bepaalde oudstrijders op om vol voor de winst te gaan. Eddy, desnoods stel je ze zelf op!   

  • Poefend Volksunie verslaat subliem voetballend Koninckshof

    VK Volksunie, bij voetballend Vlaanderen bekend als een hoopje poefers, ging op bezoek bij Koninckshof, het Barcelona van walivo. Het voetbal dat Koninckshof wekelijks op de mat ten toon spreidt, is van zulks niveau dat elke poging om het onder woorden te brengen gedoemd is om te mislukken. Ik bied u dan ook op voorhand mijn excuses aan wegens het gebrek aan eer en supperlatieven om de grote voetbalkwaliteiten van Koninckshof te typeren.

    De wedstrijd zelf dan. VK Volksunie, uiteraard uitzinnig vereerd om het op te nemen tegen de grote voetballers van Koninckshof, begon vrank en vrij aan de wedstrijd. Met veel geluk slaagde Volksunie erin om in minuut 1 het vijandige doel te bedreigen. De uiterst getalenteerde spelers van Koninckshof waren blijkbaar nog niet echt met de wedstrijd bezig, want ook in minuut 2 stond Volksunie voor het doel. Weliswaar met veel poefend geluk. De bal kwam eerder per ongeluk centraal terecht. Perfect in de voet aangespeeld dan nog. Pieter, enigszins onder de indruk van de bal in de voet, besloot tegen alle Volksuniesiaanse regels in, om de bal eens breed te leggen naar links, alwaar Luc de bal, weeral perfect in de voet, aangespeeld kreeg. "Wat moet ik hier weeral mee aanvangen?" moet de linkshalf van Volksunie gedacht hebben. Luc besloot dan maar om eens een ferme trap tegen het stuk leer te geven. Het gevolg? Wel beste lezer, het was een fenomenale voorzet, bijna zou ik gezworen hebben dat de thuisploeg deze bal zou getrapt hebben, zo perfect kwam deze aan. Dat Timmy de bal in een vlaag van puur opportunisme in 1 tijd op de slof nam en zo de verdedigende doelman geen kans liet, werd op ongeloof onthaald. Kon een bende poefers zoveel geluk hebben in 1 actie? Koninckshof was onder de indruk, want na een kwartier ontwaarde ik 11 thuisgekleurde broekjes op het veld. De geel zwarte poefers waren er namelijk in geslaagd om met veel hoge en harde ballen het balbezit te behouden. Uiteindelijk besloot de thuisploeg toch om mee te doen. In een mum van tijd belegerden zij het doel van Bob. De arme doelman wist niet wat hem overkwam, de perfect opgezette aanvallen bleven maar komen. Bob had het geluk aan zijn zijde toen hij molenwiekend de bal wist te beroeren en zo de gelijkmaker op de lat liet knallen. Andere pogingen gingen rakelings een meter of 7 naast. Op het half uur kreeg, de ondertussen uitmuntend voetballende thuisploeg, wat ze verdiende: de gelijkmaker. Net buiten het strafschopgebied wist Koninckshof, op geheel vernuftige wijze, enige ruimte te creëren. Met een ongezien gemak, krulde de, met een uitzonderlijke traptechniek begiftigde Koninckshofspele, het leer onhoudbaar in de rechter bovenhoek. Het behoeft geen betoog om te zeggen dat bij menig voetballiefhebber de tranen opkwamen bij het aanschouwen van zo een perfectie. Ieder normaal team zou nederig de strijd staken tegen zo een overmacht, maar Volksunie, waarschijnlijk te veel poefend om te beseffen wat er gebeurt, onderging, wild voor zich uit trappend, de wedstrijd.

    Net na de rust gebeurde het onvoorstelbare. Met een ongeziene poeferij wisten de bezoekers te scoren. Wie had dat ooit kunnen denken, dat Volksunie 2x zoveel geluk kon hebben in 1 wedstrijd, en dan nog tegen Koninckshof, de norm inzake voetballend vernuft. Toch liet de thuisploeg zich niet doen. Wat volgde was een tsunami van mogelijkheden. Ik heb er wel drie kunnen tellen! Uiteraard was dat genoeg voor het grote Koninckshof om gelijk te komen. De gelijkmaker was eigenlijk een kopie van het eerste doelpunt van Volksunie, met dat verschil dat het deze keer 100% bewust werd uitgevoerd.  20 minuten van het einde werd bij Volksunie Erik B. ingebracht. Oudstrijder en gekend als opperpoefer! De tactiek van Eddy poefer de poef Maes was duidelijk: de bal naar voor jassen en we zien wel wat er van komt. In een zeldzame keer dat Volksunie van onder de immense belegering uit kwam, wist Erik de bal te beroeren. Waarschijnlijk moet de poefende oudstrijder de bal misgeraakt hebben toen hij op een zucht na Roel wist te bedienen. De onverdiende 2-3 bleef uit. Toch werd het in extremis nog een gitzwarte dag voor het mondiale voetbal. In de 89ste minuut werd een, vrijwel perfecte, vrije trap, nogal boertig onderschept door het opperwezen der poeferij. Volledig onbewust poefte Erik de bal waar Koninckshof hem zou gedropt hebben: perfect in de loop van de spits! Roel, spits van dienst, kon dankzij het slijkerige terrein de bal meegrissen. Waarschijnlijk moet zijn rechtstreekse verdediger enigszins last hebben gehad van opkomende krampen, want met een ogenschijnlijk gemak wist Roelzijn mannetje af te houden. Toen Roel dan uiteindelijk voor de keeper verscheen, had hij enkele opties. Van in de tribune leek het alsof hij koelbloedig, op Koninckshofiaanse wijze, de bal wist te scoren, maar de waarheid is anders. Terwijl de spits op weg was naar doel had hij nog tijd om even na te denken. Wat ga ik doen, een lobje, een dribbelke, ... Toen Roel een beslissing wou nemen, botste de bal enigszins op. Net op dat moment kreeg hij een stevige por van de meekomende verdediger zodat zijn rechtervoet volledig ongewild de bal raakte. De rest is geschiedenis: de bal rolde tergend traag over de doellijn en Volksunie ging met de drie punten naar huis!