• VK Volksunie - Gouden Leeuw

    Eddy kon zondag beroep doen op zo'n 15 manschappen. De ervaren tacticus had enkele dagen eerder op training ook reeds een 15-tal spelers mogen klaar stomen. Het gaat dus redelijk goed met de gemotiveerde kern en dat is ook al enkele weken op het veld te zien. De defensieve problemen lijken tot een minimum herleid, op het midden winnen we de meeste duels en ook als Hans niet aanwezig is, vindt Volksunie de weg naar doel. Vertrouwen was er dus zondag! Maar Eddy weet als geen ander dat het gevaar dan om de hoek schuilt. Ongemerkt kon ik het arendsnest van de VU betreden, de plaats waar het team zich klaar stoomt voor nieuwe successen, de ruimte die op zondagochtend enkel toebehoort aan de protagonisten van het voetbal, waar de buitenwereld zich niet kan inmengen, waar frustraties uitgeklapt worden, spelfases, vers uit het geheugen, uitgekiend en geanalyseerd worden, waar de zeep al eens achteloos op de grond gegooid wordt. Daar waar de geur van voltaren, vickx en reflex spray zich vermengen met zweet, goedkope shampoo en een vleugje bierlucht. Wel, daar stond ik het relaas van de Volksunietrainer te aanhoren. De aandacht van de spelers was gericht op de nauwgezette aanwijzingen van hun coach, die hen waarschuwde dat de tegenstander niet te onderschatten is, dat het zaak was om de posities op het plein te blijven houden. Erik, Hendrik en Karel werden nog eens apart gewezen op deze richtlijn. De spitsen dienden ruimte te laten voor opkomende flanken, achteraan zou er uiterst kort gedekt moeten worden, de corners, vrije trappen, veldbezetting, persoonlijke aanwijzingen, aan alles werd gedacht. De passie van de trainer werkte! Gedreven kwam de thuisploeg aan de aftrap. Maar ook de bezoekers van Gouden leeuw zaten met een goed gevoel. Vorig jaar vechten met de degradatie, vandaag gezwind in de middenmoot!

    De wedstrijd begon evenwichtig en beide teams kozen voor de aanval. De supporters, groot in aantal wegens familiale belangen via de familie Beck, konden het openings half uur wel smaken. Het spel ging goed op en neer en de bezoekers kregen een eerste kans. De mogelijkheid ging hoog over, even later diende Bob wel in te grijpen na een vervaarlijk schot. Ook de thuisploeg kwam aan kansen, maar ook zij misten koelbloedigheid oog in oog met het witte kader. Het laatste kwartier van de eerste helft zette de thuisploeg nog een tandje bij en kon op de helft van Gouden leeuw blijven voetballen. Het grootste gevaar kwam echter na een stilstaande fase. Een vrije trap van Hans raakte de punt van de kruising. De thuisploeg ruikte een doelpunt, maar slaagde er niet in om voor rust te scoren.

    De tweede helft was nauwelijks op gang, of de pas ingekomen Roel dolde als vanouds langs de linkerflank. Zijn voorzet naar Hans was loepzuiver zodat de 1-0 een koud kunstje was. Roel, die zich vandaag uiterst in zijn sas voelde, was ook aangever voor het tweede doelpunt. Zijn corner werd staalhard binnen gekopt door Andy, die meteen het doelpunt opdroeg aan zijn pasgeboren spruit, (proficiat met je goal en met de kleinen).

    Nog was de honger van VK volksunie niet gestild. Hans kreeg de bal net voorbij de penaltystip aangespeeld, de rasechte goalgetter legde de bal in 1 beweging goed en krulde de bal perfect in de kruising. 3-0! Toch bleven de bezoekers niet bij de pakken neerzetten en probeerden doorheen de thuisdefensie te breken. Hoewel kansen schaars waren in de tweede helft scoorden zij toch een verdiende eerredder. Maar Volksunie bereidde nog een slotakkoord voor. Man van de match, Roel, vocht zich meermaals voorbij zijn rechtstreekse tegenstander en legde met zijn derde assist de bal op het hoofd van Hans, die zijn derde doelpunt binnen kopte. De 4-1 eindstand was het eindresultaat.

    Volgende week is het weer beker, dan ontvangen we KWB Elversele. Tot dan.

  • terug van weg geweest

    Na een weekendje bernardus abt 12 en een weekendje Lachouffe neem ik op heden de draad weer op om u te informeren over ons allergeliefde voetbalteam. Terwijl uw nederige dienaar zich gezwind te goed deed aan de geneugten des leven, dienden de actieve sporters zwaar aan de bak tegen Bospark. De rivaal van weleer moest eerherstel halen na een desastreuze 6-0 pandoering van een week eerder. Vermits mijn oproep om een verslagje te voorzien in dovemansoren is gesukkeld, heb ik beroep moeten doen op enige onderzoeksjournalistiek. Mijn eerste getuige was Pieter P. Hij vertelde me het volgende:" 0-2 gewonnen, redelijk goede wedstrijd en twee doelpunten van "onzen dikken" en ..." waarschuwde hij mij: "die laatste was een specialleke, maar dat zal hij ongetwijfeld wel zelf vertellen." Mijn nieuwschierigheid was enigszins aangewakkerd en zo kwam het dat ik even later oog in oog stond met Hans. Op de vraag hoe het geweest was, antwoorde hij:"goed man, ik heb vandaag de goal van't jaar gemaakt, vanop gemakkelijk 30 meter de bal in 1 tijd overhoeks de verste winkelhaak binnen geknald. De keeper reageerde zelfs niet, zo hard!"."Amai, vanop 30 meter!"dacht ik. Een dag later ging ik mijn licht opstekenen bij Eddy, objectief waarnemer en tevens trainer van VK Volksunie. "En Eddy, hoe was't tegen onze vrienden van Bospark?" Na wat onverstaanbaar gemompel raakte de oefenmeester op toeren. "Redelijk goed eigenlijk, de nul gehouden en ulderen Hans die twee keer scoorde. Ulder vader had mij juist komen zeggen dat ik beter den Hans kon wisselen, want als't zo verder ging zou het in geen honderd jaar lukken om te scoren. 3 minuten later tikt hij toch wel de 0-1 binnen zeker. Ja, daarna mocht ik hem natuurlijk weer laten staan." Langs m'n neus weg vroeg ik de oefenmeester naar het tweede doelpunt van Hans. Zijn antwoord luidde als volgt:" Tja, typisch ulderen Hans hé, heel de match wat aanmodderen en dan in een ingeving meteen naar de goal knallen. Van net buiten de baklijn, in 1 tijd een streep in de verste bovenhoek. Niet te pakken!". Over de rest kwam ik nog het volgende te weten: Den Bo en zijn achterlijn hadden degelijk werk geleverd met de nul als resultaat, Andy was sterk in de recuperatie, maar mocht uitvoetballend iets meer brengen, Pieter P. had het moeilijk op het midden, maar trok zijn plan, Roel lijkt reeds enkele weken vermoeid aan de aftrap te komen en de Wouter begint terug op dreef te komen. Speciale vermelding was er ook voor Karel, die net als een week eerder bij de uitblinkers van de wedstrijd gerekend kon worden. Voilà, dat was wat ik over de wedstrijd tegen Bospark te weten ben gekomen.

    Een week later begon dan de terugronde in de bekercompetitie. In een wedstrijd zonder enige Perdaen op of rond het veld, werd het een makkelijke zege. Mede dankzij een zeer vroeg openingsdoelpunt van een heroptredende Erik B. zat Volksunie al vlug in een zetel. Ook Luc en Roel wisten voor de rust nog te scoren. In de eerste 10 minuten na de rust werd er maar liefst 6x gescoord, zodat de helft van de supporters deze doelpunten hadden gemist. Roel maakte er een stuk of vier, Luc was goed voor 3 doelpunte, Erik zoals gezegd eentje, Timmy zou er ook een paar gemaakt hebben en voor de rest weet ik het niet. Donderdag krijg ik misschien meer info op training.

    Zondag is het geen voetbal, misschien zet ik me deze week aan de trippel van Westmalle!