Vk Volksunie - Koninckshof

Het was alweer enige tijd geleden dat de VU nog eens op eigen terrein mocht aantreden en daar was zowaar het zonnetje voor naar buiten gekomen. Een zeldzame nazomerdag, maar dat mocht geen reden zijn om te slabakken. Zeker niet na het puntenverlies van de week ervoor, én zeker niet tegen het Koninckshof, een goed voetballende ploeg, die redelijk op dreef lijkt de laatste tijd. En dat bleek al vlug. De bezoekers namen van bij de start het heft in handen en drukten de geel zwarten tegen hun doel. Volksunie plooide, maar barstte niet. Na enkele bezoekende kansjes kon Volksunie even van onder de druk uitkomen en kon zo een vrije trap versieren. Hans krulde de bal mooi over de muur in het doel en zo kwam volksunie, weliswaar tegen de gang van het spel in, op voorsprong. Koninckshof bleef na het doelpunt het spel in handen houden, doch stuitten zij veelvuldig op een goede doelman, verdienden misschien wel een penalty, maar echt uitgespeelde kansen bleven uit..., tot onnodig balverlies  de gelijkmaker inleidde. Balverlies op rechts, een mooie voorzet, iets minder goed verdedigd en ijskoud binnen gelegd .De bordjes hingen gelijk met nog een goede 5 minuten voor de rust.

De tweede helft begon zoals de eerste, met veel balbezit voor Koninckshof. Volksunie dacht zelfs niet aan voetballen en deden hun ”poefreputatie” van weleer alle eer aan. Bij momenten leek het of enkel Bob en Hans hun niveau haalden. Na het zoveelste misverstand en balverlies kon Koninckshof maximaal profiteren en diende Bob voor de tweede maal de bal uit de netten te halen. 1-2 en Volksunie hing in de touwen. Toch vochten ze nog terug en kwamen zowaar in de wedstrijd. Het leverde een nieuwe vrijschop op en jawel, Hans lukte zijn tweede doelpunt. VK Volksunie kreeg, weliswaar op de counter, nog twee grote mogelijkheden om op voorsprong te komen. Eerst schoot Hans vanop een slordige 30m de bal richting doel, de bal scheerde rakelings de kruising, even later kon hij de bal mooi voor doel brengen, maar Jan besloot jammerlijk op de paal. Koninckshof zag de bui al hangen en besloot toch geconcentreerder te spelen en de druk op te voeren. Een afvallende bal na een corner werd prachtig vanop afstand binnen geschoten en dat was meteen de doodsteek voor de thuisploeg. De bezoekers konden even voor tijd de 2-4 eindcijfers vast leggen.

Volgende week nemen we het op tegen het Oud Geel, alweer geen gemakkelijke tegenstander! Komaan mannen, tandje bij steken en allemaal op training aub!

Nog veel slechter nieuws dan de nederlaag kwam er van Joris. Na aanhoudende rugproblemen heeft de geroemde verdediger te kennen gegeven zijn gezondheid niet langer te ondermijnen. Hij heeft dan ook besloten om na een carrière van om en bij de 15 jaar de schoenen aan de haak te hangen. Hij kwam onze ploeg versterken toen we een generatiewissel ondergingen. Het was de tijd dat Volksunie degradeerde naar tweede, vervolgens gerechtigheid deed geschieden door als 5de in de competitie toch nog over te gaan via een eindronde. Om daarna weer te degraderen en aansluitend de titel te pakken in tweede! Joris stond altijd in de basis.

Dat was ook zijn doel na zijn lange enkelblessure. Hij kwam terug, afgetraind, geen overtollige kilo was er te bespeuren  en goesting, goesting naar de bal, goesting om te spelen, goesting om te winnen! Zowel zondag, als donderdag, op ’t matchke, na de training. Mede dankzij die gretigheid groeide de ploeg naar zijn huidige vorm. Ondanks een jaarlijkse own goal, werd hij gaandeweg gevreesd door vele spitsen. Kort op de man, het type verdediger dat nog een keer of twee opduikt wanneer je denkt dat je er voorbij bent, keihard, maar fair in de duels. We zullen hem missen tussen de lijnen, dat is een feit, maar ik hoop dat ik samen met hem nog vele keren, stervend van de goesting om mee te spelen, mag kijken hoe het geel zwarte legioen ten strijde trekt. Of wie weet, misschien duikt hij vandaag of morgen wel weer gewoon op, gewoon, in het geel en het zwart... gewoon uit goesting!

BramP

De commentaren zijn gesloten.