• Extra Foto's Kampioenenviering

    Hier is nog een foto-album van de vermiste foto's na de 2e titel op rij !

    http://www.mijnalbum.nl/Album=3TJEMMAQ 

    Veel kijkplezier !

  • Koen V.

    Jammergenoeg verlaat Koen Verhulst na 2 prachtige jaren onze club wegens beroepsredenen. We wensen hem en zijn gezin dan ook veel succes ! Hij moet weten dat hij steeds welkom is mocht hij ons toch niet kunnen missen !

    Koen

  • Jaaroverzicht seizoen 2009-2010 geschreven door huisschrijver Bram !

    Seizoen 2009 – 2010

     

     

    Traditioneel begint het seizoen voor de Volksunie ergens eind juli, begin augustus. Zo ook in de zomer van 2009. Het was zowaar een mooie zomerdag geweest, de geur van vers gemaaid gras, een welkom briesje en het zeurderig gezoem van de honderden krekels, kwamen de mondjes maat binnenkomende kampioenen vertrouwd voor. Zoals te verwachten was de sfeer uiterst gemoedelijk. Slechts 1 man hield zich opvallend afzijdig van het geroezemoes en was fel geconcentreerd bezig met het uitzetten van kegeltjes, een gefronste blik op een in vier gevouwen A4’tje te werpen, hoedjes leggen, truitjes uitdelen en verder met een korte knik een speler te begroeten. Ik heb het uiteraard over de alom geprezen oefenmeester van het geel-zwarte legioen. De man die van een bende poefers een georganiseerde bende poefers had gemaakt, hetgeen na een decennium werken, uitproberen en frustratie uiteindelijk de titel in eerste had opgeleverd. Eddy, want zo heet de zwijgzame tacticus, riep na enige tijd zijn mannen bij zich om even zijn doelstelling voor het komende seizoen uiteen te zetten. Met het vertrek van de illustere Kris Zaman en een vrij beperkte spelersgroep zouden we dit jaar wel eens een keertje meer de strijd op het midden moeten ondergaan, daarom had Eddy het tussenseizoen gebruikt om een ander spelsysteem te ontwikkelen.Uiteraard herkenden sommigen het patroon van enkele gereputeerde Europese topclubs, maar of dit haalbaar was met ons, een zootje ongeregeld waarvan de meesten hun voetbaltalent ontwikkeld hebben op de koer van de school of in de jeugdbeweging, was nog maar zeer de vraag. Ondanks het gemor van enkele van zijn pionnen hield Eddy het been stijf en deed er het zwijgen toe door alvast met de eerste oefening te beginnen. We hadden welgeteld 1 maand om het nieuwe systeem, waarbij vooral positie als communicatie centraal staan, aan te leren. De oefenwedstrijden dienden uiteraard om het systeem eens in’t echt uit te testen. De eerste wedstrijd tegen Bondgalm was sportief gezien een redelijk succes. De wedstrijd werd met 4-2 gewonnen en Eddy kon zowaar hier en daar een vleugje van het beoogde resultaat waarnemen. Slecht nieuws kwam er van Pieter D.M. en Bram, beiden centraal vanachter en beiden geblesseerd het plein moeten verlaten. Ook Luc en Hans zouden in de loop van augustus nog uitvallen en zo begon de vrees voor een spelerstekort op te steken. De volgende wedstrijden was het resultaat minder bevredigend. Hoewel er tegen Scoutshuis nog vlot gewonnen werd, kwamen we tegen de Globeshotters niet verder dan een gelijk spel. Erger was dat het spelniveau beneden alle peil was. Terwijl de supporters hun buik al vol hadden van het zogenaamde nieuwe systeem bleef Eddy trouw aan zijn ideaal. De tacticus gaf slechts aan 1 zaak toe en dat was met een vaste laatste man werken en 1 vaste mandekker, voor de rest was hij overtuigd in het kunnen van zijn groep. Toen ook de laatste oefenwedstrijd werd verloren, 1-4 tegen de Gouden Leeuw, was het vertrouwen volledig uit de ploeg. Toch konden we enkele lichtpunten onderscheiden. Erik pikte regelmatig zijn goaltje mee, ook Pieter bleek de goede vorm reeds vlug te pakken te hebben en het leek erop dat Wouter voor het jaar van zijn absolute doorbraak stond.

    Ondertussen had ook de voorzitter zijn beoogde doelstellingen geopperd. Opnieuw kampioen spelen was zijns inziens utopie, hij verwachtte van de spelers de inzet waarvoor het team bekend staat, mee trachten te doen in de top 3 van de competitie en zo lang mogelijk in de beker blijven.

    Zoals eerder vermeld zat de Volksunie net voor de aanvang van de competitie in een dipje, maar onder impuls van enkele duistere krachten werd de kapitein aangemaand om de ploeg eindelijk op sleeptouw te nemen, om er voor te zorgen dat alle neuzen in dezelfde richting wezen en zo de openingswedstrijd tot een goed einde te brengen.

    De seizoensstart was alleszins niet slecht. Met 3-1 winst tegen Zeemeermin en een 0-3 zege tegen Cado was de belangrijke 6 op 6 een feit. Reeds na twee speeldagen stonden er slechts 3 ploegen met het maximum van de punten: VK Volksunie, den Bondgalm en superrivaal van het jaar ervoor Bospark.

    Na twee weken competitie kwam ook het bekerverhaal te voorschijn. In een groep met Commercanten, Koekoek, Van de Voorde, Gouden Leeuw en Wijnveld, mocht het geen enkel probleem zijn om de groepsfase te overleven. De eerst tegenstander was commercanten en die kregen een oplawaai van 1-5.

    De week erop, tegen de Globeshotters, zou van een ander niveau zijn. Maar de spelers waren er blijkbaar nogal gerust in, Eddy niet! Na het belabberste openingskwartier ooit stonden we 1-0 in het krijt. De eerste achterstand van het seizoen was een feit, maar zorgde toch voor beter voetbal. Dankzij Hans kwamen we langszij voor rust en zelfs op voorsprong na de rust. Daarna werden alweer een hoop kansen verkwanseld en kregen we het deksel op de neus. De eerste keer mooi uitgespeeld, de tweede keer een penalty tegen. In 5 min tijd stonden we ineens achter met nog 20 minuten op de klok. Gelukkig kon een vrije trap van Hans in de slotminuut de volksunie nog een punt bezorgen. De toekomst heeft ondertussen uitgewezen hoe belangrijk een vrije trap wel kan zijn.

    De eerste titelpredendent kwam er de week erop. Met Koninckshof op bezoek heb je altijd een zware tegenstander en dat zou blijken. De eerste helft was Koninckshof baas, maar beet zich telkens stuk op een uitstekende thuisverdediging. Alles zou dus in de tweede helft moeten gebeuren. Dankzij alweer een vrije trap van Hans kwamen de geel zwarten op voorsprong, maar na een onwaarschijnlijke klutsgoal en een penalty in zeer dubieuse omstandigheden waren de rollen vlug omgedraaid. In de slotfase liepen we nog op een counter en moesten we die dag onze meerdere erkennen. Na de 1 op 6 tuimelden we terug naar een gedeelde 5de plaats op reeds 5 punten van het leidersduo. Een tweede titel was na 4 speeldagen nog maar nauwelijks bespreekbaar.

    Om het vertrouwen op te krikken was het misschien goed om nog eens een bekerwedstrijd te spelen. Deze keer trokken we naar Van de Voorde, de latere kampioen in tweede. De wedstrijd had weinig om handen, maar werd makkelijk gewonnen met 0-4. Voor het eerst dit seizoen kon de verdediging de 0 houden. Een goed voorteken voor de clash van de week erna. De wedstrijd tegen het Oud-Geel zou een van de meest frustrerende worden uit menig voetbalcarrière. Zelden was de Volksunie zo goed, de combinaties liepen goed, de organisatie achteraan was subliem, de voorlijn echter ondermaats. Vooral Hans was de weg naar doel volledig kwijt. De voorzitter kon het zelfs niet meer aanzien en ging naar de kantine, Eddy hield een kwartier voor tijd op met aanwijzingen geven, de trainer zat doelloos en verstard voor zich uit te kijken, de ontgoocheling voor het gelijkspel was immens groter dan de prachtprestatie. Gelukkig werd er bovenaan de rangschikking ook gemorst met punten zodat we nog met 3 ploegen op een 5de plaats stonden.

    Ondertussen waren we Hendrik voor lange tijd kwijt en zorgden allerlei kwaaltjes en familiale omstandigheden voor een nipte opkomst. Maar tegen het Vlietje kon Eddy terug rekenen op Luc, die pas nu zijn eerste competitieminuten kon vervolmaken. De man vierde dat met een goal en een assist, Hans scoorde er alweer 3 en nieuwkomer Christoph scoorde zijn eerste goal in geel zwarte uitrusting. Voor de derde keer op rij kon kersvers papa Bob zijn netten schoon houden. Met nog eens drie punten konden we met een goed gevoel naar de Ardennen afreizen voor ons tweejaarlijks weekend.

    Met een fris hoofd, maar blijkbaar nog wat bier in de benen stond de week na het weekend de bekerwedstrijd tegen de Gouden Leeuw op het programma. Weliswaar kwamen we op achterstand, maar nog voor rust knalde Luc een vrije trap de gelijkmaker tegen de netten. Na de rust handelde Hans (2x) en Karel (1x) de zaak af.

    Het vertrouwen zat duidelijk in de ploeg en dat was een goede zaak om de topper tegen Bondgalm aan te gaan. Een belangrijke wedstrijd om toch nog enige voeling met de top te behouden. De wedstrijd begon echter desastreus met een vroeg tegendoelpunt. Toch kon Hans voor rust gelijkmaken. De tweede helft moesten we eveneens weer vlug een goal incasseren na een verre uittrap van de tegenstander. Een own-goal, na aandringen van Koen zorgde voor de gelijkmaker. Uiteindelijk kaapten we de drie punten weg na een wereldgoal van Pieter op aangeven van Christoph. Het is twijfelachtig of Eddy dit doelpunt heeft gezien, want de oefenmeester was nog druk vloekend in de weer om de tactisch slechte voorzet van Christoph uit te leggen en de omstaanders.

    De week erop zou alweer eindigen in een thriller. Na de KSA dropping waren de benen bij sommigen niet al te best en dat kwam niet door de afgelegde kilometers. De match was een ramp en brak pas open in de slotfase. In een dolle 10 minuten kreeg de wedstrijd wat niemand nog verwachtte. De Velle kwam op voorsprong, maar Roel kon op geheel eigen wijze een strafschop versieren. Deze werd omgezet door Bob die zo zijn vaderschap kon vieren met een doelpuntje. Op het moment dat menig supporter zich neer had gelegd bij een gelijkspel gebeurde het mirakel dan toch. Luc kon zich op de flank goed doorzetten en Hans bedienen, die in een alles of niets poging, met een gelukje weliswaar, de doelman kon verschalken. Voor de derde keer dit seizoen pakten de geel zwarten punten in de slotfase.

    De week erop zou de bekerwedstrijd tegen Wijnveld gespeeld worden, maar door onbespeelbaarheid van het veld werd deze uitgesteld en later zelfs geschrapt. Een weekje rust voor de wedstrijd tegen de Gouden Leeuw. Hoewel de score 2-4 anders liet vermoeden was dit toch een vrij moeilijke wedstrijd met een gedreven tegenstander die niet opgaf. Een forfait van Woodstock zorgde een week later alweer voor een voetballoos weekend en dat was enerzijds een zegen voor de gekwetsten, anderzijds een belemmering om op toeren te raken. En het zou nog een hele tijd duren eer de volgende wedstrijd gespeeld kon worden. Meermaals werd er in de gure winter van 2009-2010 in de sneeuw getraind, de week erna op het loodzware veld ploeteren en na de training gezellig het plein rollen, enkele dagen later weer keihard bevroren oefensessies. En zo ging het voort tot half januari! Op 17 januari werd de eerste wedstrijd van de terugronde gespeeld. Een vooroorlogse uitslag van 4-7, met maar liefst 6 goals van Hans en 1 van Christophe, was het resultaat! Slecht nieuws kwam er alweer uit de ziekenboeg: Joris zou lange tijd buiten strijd zijn met een rugblessure.

    We konden zowaar nog eens twee weken na elkaar spelen en winnen, want ook Cado ging voor de bijl. Na een mooie reeks zonder puntenverlies kwamen we terug op 1 punt van Bospark en 3 van Bondgalm. Volksunie stond na Cado voor een belangrijk tweeluik: eerst een wedstrijd tegen de Globeshotters en daarna tegen Koninckshof. Twee ploegen die zich extra opladen voor een wedstrijd tegen de geel zwarten. 2 op 6 was het resultaat. De tegentreffer van Koninckshof geschiedde in de 96ste minuut en smaakte zeer bitter, zeker na een reeks gemiste kansen. Normaal zou Volksunie de week erop aantreden tegen Bospark, maar deze wedstrijd werd voor de tweede maal dit jaar door extreme weersomstandigheden uitgesteld!

    In het bekerverhaal was het doorstoten naar de achtse finales reeds voor de kerstperiode een feit. De wedstrijd op Koekoek was er dan ook eentje zonder inzet. Letterlijk en figuurlijk! Toch werd er niet verloren na een draak van een wedstrijd. 3-3 was de eindstand. Een niet al te goede repetitie voor de topper tegen het Oud Geel. Normaal zou deze wedstrijd moeten plaatsvinden in de Heihoekstraat, maar de toestand van het veld en de overvolle agenda noodzaakten een verhuis naar de Breedstraat. Die dag was de Volksunie outstanding en in elk facet van het spel waren we baas. De uitslag, 2-0 met goals van Luc en Karel, was dan zeker verdiend. Na deze wedstrijd stonden we alleen tweede en op 5 punten van Bondgalm.Voor de clash tegen Bondgalm maakte Volksunie nog korte metten met een uitgeblust Vlietje. De wedstrijd tegen Bondgalm een wwek later liep niet echt goed voor de Volksunie. Op 10 minuten van het einde keken we tegen een achterstand aan. 0-2 en we dienden alles of niets te spelen. Hans kon 5 minuten voor tijd nog milderen tot 1-2, maar een zucht van opluchting ging door menig geel zwart supporter toen Bram in de allerlaatste minuut de gelijkmaker binnen trapte. Er was nog hoop om een nieuwe titel te bemachtigen, maar dan zou Bondgalm nog enkele steken moeten laten vallen en gezien hun programma zou dat best nog wel eens mogelijk kunnen zijn. Vermits Oud Geel en Bospark deze week verloren, zou de titelstrijd nog enkel tussen Volksunie en Bondgalm gaan.

    Toch moesten wij eerst nog aan de bak tegen de Globeshotters. Nu voor de achtste finale van de beker. De Volksunie liet zich geen derde keer verrassen door de onverlaten en stootte door na een mooie 4-1 winst. Belangrijker was het verlies van Bondgalm tegen Cado. Nog twee punten achterstand. Volksunie begon weer de weg naar doel te vinden en dat bleek ook tegen de Velle. Na 7 minuten stond het daar al 0-3 en er werd nog 4x bij gescoord. 

    De week erna, op Pasen, werd Volksunie op vakkundige wijze naar huis gespeeld. Op alweer een loodzwaar terrein moest het in de kwartfinales afleggen tegen Oud-Geel. 1-6 was de eindstand en we stonden met beide voetjes op de grond.

    De volgende wedstrijd diende zich al aan. De Gouden Leeuw kwam met slechts 10 man afgezakt, maar dat was voor de pauze nauwelijks zichtbaar. Voor de zoveelste keer dit jaar kwamen we achter, maar ook nu konden we het tij keren. 2x Karel, Hans, Roel en Bram zorgden voor de ruime 5-1 zege. Minstens even belangrijk die zondag was de winst van Koninckshof op … Bondgalm. Voor het eerst dit seizoen stonden we alleen op kop en waren we enkel en alleen afhankelijk van onze resultaten. Te beginnen met Woodstock. De eens zo succesvolle club zou tegen ons, de leider moeten winnen om nog kans te maken op behoud. Woodstock kwam wel op voorsprong, maar Hans en 2x Roel konden het tij keren na de rust. Fantastisch nieuws kwam er vanuit Hamme: Bondgalm had zijn wedstrijd tegen Oud Geel verloren en zo zou Volksunie slechts 1 van de twee wedstrijden tegen Bospark moeten winnen. En zo geschiedde: 3-0 was de uitslag van een van de belangrijkste VU wedstrijden ooit. Na een own-goal in het eerste kwartier, een goal van Christophe voor de rust en de doodsteek via Hans in de tweede helft, was de Volksunie voor de tweede maal op rij kampioen. De wedstrijd op Bospark deed er niet meer toe en werd verloren met 3-2.

    Een alweer fantastisch seizoen, met spannende wedstrijden en competitieverloop zat erop. Via deze weg wil ik uiteraard onze voorzitter bedanken voor praktische, financiële en morele ondersteuning, Jan-Pieter voor belangeloze inzet inzake vergaderingen, medische bijstand, verkoop van lotjes en bijhouden van algemene weetjes. Ook Hilaire, de man achter de schermen mogen we niet vergeten, Christel voor het weekend en de feestjes, Gunther voor de catering op donderdagavond, zijn zoons voor het bijhouden van de website. Ook de spelersvrouwen mogen we niet vergeten, niet alleen om hun ventje te missen op zondagochtend, maar ook voor het inspringen achter de bar en bij festiviteiten. Uiteraard danken we ook de supporters die door weer en wind, in goede en slechte tijden, alleen of in groep hun ploeg steunden tot het bittere eind. Merci iedereen en hopelijk zien we elkaar weer ergens in de loop van augustus. Meer info over volgend seizoen volgt op deze site!

     

    Tot volgend seizoen,

     

    Uw nederige dienaar

     

     

  • Jaaroverzicht

    Ondanks onze 2e nederlaag van het seizoen tegen en op Bospark ( de titel was toch al binnen) mogen we weer terugblikken op een heel mooi seizoen. Onze verslaggever Bram P. is volop bezig met het jaaroverzicht met onze 2e titel op rij als resultaat !

    Leesplezier verzekerd !!!

    PS : Birthe is foto's aan het inzamelen van de laatst 2 seizoenen, indien jullie nog over enkele leuke foto's beschikken, gelieve deze dan aan Birthe of aan iemand van het bestuur te bezorgen !