• Filmpje

  • Extra foto's met dank aan Duvelke Birthe

    HPIM5316
    HPIM5315
    HPIM5314
    HPIM5313
    HPIM5312
    HPIM5303

    HPIM5304

    HPIM5305

    HPIM5307

    HPIM5308

    HPIM5309

    HPIM5310

    HPIM5311

  • -

    VK VOLKSUNIE WEER KAMPIOEN !!!!!

    HPIM5306

    HPIM5317

  • Kampioenen !!

    Zondagochtend 25 april 2010. Op deze prachtige lentedag kon de Volksunie geschiedenis schrijven. Slechts aan 1 voorwaarde moesten de geel zwarten voldoen om voor de tweede keer op rij kampioen in 1ste afdeling walivo te worden: winnen tegen Bospark, de huidige derde in de stand, tevens de grote concurrent van vorig jaar. Het was vorig jaar ook de ploeg die ons 2x kon kloppen in de competitie. Een vervaarlijke tegenstander dus! Wat in ons voordeel pleitte was het feit dat Bospark nog meedingt naar bekerwinst en daardoor risico’s op blessures en gele kaarten zou beperken.

    Met de vele blessures in z’n team had Eddy een hele week de tactische mogelijkheden gewikt en gewogen. Zou hij met drie spitsen spelen of beter een mannetje bij in het midden? Hoe gaan we de gevreesde flankspeler van Bospark neutraliseren en wie gaat de sluwe spits bekampen? De meester-tacticus broedde duidelijk op een verfijnde strategie! Toen het tactische plaatje rond was, diende de oefenmeester alweer een aanpassing door te voeren. Michel zat met een geknelde zenuw en zou moeten afhaken.

    De ochtend zelf verschenen de protagonisten ogenschijnlijk rustig in de kleedkamers. Misschien zat de zon er voor iets tussen, maar de sfeer was aanvankelijk uiterst gemoedelijk. Pas toen de opwarming van start ging, begon de spanning zich op te bouwen. De vertrouwde babbeltjes werden vervangen door oppeppende slogans, gebalde vuisten en een toestand van opperste concentratie. Toen Eddy uiteindelijk zijn weloverdachte tactiek uit de doeken deed, werd het pas echt menens. In samenspraak met zijn scout had de zwijgzame strateeg de sterke en mindere punten van de tegenstander herkent en zo de tactiek bepaald. Nieuw was deze zeker niet, het was het vertrouwde systeem van vorig jaar, enkel de invulling was noodgedwongen anders. Uiteraard stond Bob in het doel, de doelman van de Volksunie was vastbesloten om tegen zijn ex-club de netten schoon te houden, voor hem, de patron van de verdediging: Pieter D.M., pas terug van een trouwfeest en alweer topfit aan de aftrap. Daarnaast verkoos Eddy om met twee mandekkers te spelen. Vanzelfsprekend koos Eddy voor een steeds sterk spelende Andy in de verdediging. Nieuwe man in de defensie was Wouter, de jonge snaak die vooral in het begin van het seizoen in grootse doen was. Met zowel Erik als Bram voor de verdediging poogde Eddy de strijd op het middenveld te beslechten. Na z’n sleutelrol vorige week mocht Christoph op links de kant op en af lopen. Aan de andere kant mocht Pieter hetzelfde doen. De weldra afscheidnemende Koen diende zijn creativiteit ten berde te brengen achter de spitsen. De voorhoede bestond uit de onvermijdelijke scoringsmachine Hans en de aan vertrouwen gewonnen Roel, die de laatste weken de weg naar het doel terug had gevonden.

    Na de laatste individuele richtlijnen van Eddy kon iedereen z’n eigen vertrouwde opwarming voltooien om zo de spanning, die nu toch wel alom tegenwoordig was, enigszins te verdrijven.

    De scheids floot de spelers bij zich, nog even een woordje met supporters en dan wachten op het fluitsignaal. In de aanvangsfase was het vooral Bospark aan de bal, de thuisploeg had het even moeilijk met het vinden van de juiste posities, maar slaagde erin de tegenstander ver van het doel te houden. De organisatie stond er al bij al vlug en alle gevaar werd in de kiem gesmoord. Het was meteen duidelijk dat Bospark niet kwam om geschenken uit te delen. Met aanhoudende druk en stevige defensieve tackles wilden zij dat toch even duidelijk maken. En terecht! Na een kwartier kwam de thuisploeg meer en meer in de wedstrijd en hun aanvallen bleken iets scherper te zijn dan hun rivalen. Vooral een sterke Roel voelde zich duidelijk in zijn sas en was heer en meester over zijn rechtstreekse tegenstander. En zoals hij vorig jaar wel eens meer deed, brak hij met 1 enkel actie de match open. Met een kapbeweging gevolgd door een korte explosieve inspanning om die belangrijke meter voorsprong te hebben, liet hij z’n mannetje achter zich. Dan kon hij Pieter bereiken, die in de draai kon schieten, de keeper passeerde en de verdediger dwong tot een own-goal! 1-0 en moest er een tribune geweest zijn in de Heihoekstraat, het dak vloog eraf. Een enorme ontlading, maar het team was ervaren genoeg om de concentratie vlug aan te scherpen. De strijd was nog lang niet gestreden! En dat zou al vlug blijken, want een magistraal getrapte vrije schop van net buiten de 16 raakte de paal en de rebound werd gelukkig voor de thuisploeg onbesuisd naast geschoten. De gelijkmaker bleef gelukkig uit, maar de Volksunie was gewaarschuwd. Bospark bleef druk zetten, maar kon een alerte Bob nauwelijks bedreigen. Ook de geelhemden kenden moeilijkheden om het defensieve pantser te verschalken, toch dienden de bezoekers 2x zwaar uit te halen op Hans om deze foutief te stoppen. Hetgeen de onverlaten 2 gele kaarten opleverde. 10 minuten voor de pauze achtte Roel het nogmaals nodig even te dollen met zijn tegenstrever. De frêle spits maakte een identieke fase en kon nu Christoph bedienen. De Limburgse glorie nam de bal beheerst aan om uitermate koelbloedig de 2-0 binnen te trappen. Koelbloedig was de reactie even later niet, in totale euforie werd de sympathieke man overspoeld met felicitaties van uitgelaten ploeggenoten, het gejuich van de supporters hielp slapend Nieuwkerken uit zijn bed en de voorzitter, hij zag dat het goed was! Maar alweer slaagden Eddy z’n troepen erin om de concentratie terug te vinden. Bospark ging met de moed der wanhoop op zoek naar een aansluitingstreffer, maar botsten op een ijzersterke organisatie, Bram en Erik kraakten aan hun befaamde L5, maar hielden stand. Wouter en Andy waren uiterst secuur in verdedigend opzicht en Pieter behield het overzicht achteraan. Probleemloos werd de rust gehaald!

    Eddy analyseerde de eerste helft als volgt. Bospark had meer balbezit, wij de betere kansen. De organisatie zat zeker goed, alleen moeten we meer trachten te voetballen, meer de flanken aanspelen en zeker de duels niet schuwen. Geen wissels voorlopig.

    De tweede helft dan. Volksunie stond op 45’ van een nieuwe stunt en was van plan om de laatste drie kwartier nog eens alles te geven. Zij kwamen dan ook het meest gedreven op het terrein. Al na 3 minuten kon de match beslist zijn, maar Pieter schoot een mooie kans over. Aan de overkant was het wel bijna raak, maar alweer bracht het doelhout redding! Het geluk lachte de thuisploeg toe en toen even later Erik een loepzuivere “30-meterpas” tot bij Hans kon brengen, maakte deze de klus definitief af! Beheerst bracht hij de bevrijdende 3-0 op het bord, het doek over een spannende competitie was daarmee gevallen! Eddy bracht even later Karel in, ook Joris en Luc, beiden net terug uit blessure, kregen nog speelminuten. Zelfs Gunther, doublure van Bob, trainingsdoelman en niet in het minst hoofd van de catering, mocht de laatste minuten van de wedstrijd vervolmaken. Niet veel later weerklonken er drie korte fluitsignalen na elkaar, gevolgd door het knallen van enkele champagneflessen en een oorverdovend gejoel van de kijklustigen. KAMPIOENEN, KAMPIOENEN, olé, olé!!!

    Spelers vielen elkaar in de armen, Eddy werd door zijn spelers op de schouders gedragen en de voorzitter, hij nipte aan een glas bubbels en zag dat het goed was! Uiteraard werd er gedronken tot de frigo’s leeg waren, gezongen tot de stemmen hees waren, gefeest tot er niet meer gefeest kon worden. Nieuwkerken werd op zijn kop gezet, verscheidene dranketablissementen bezocht, maar de voorzitter zat thuis, nipte voldaan aan een vers glaasje bubbels en wist dat het enkele honderden meters verder grondig fout aan het lopen was.

    Rest mij enkel nog u uit te nodigen voor de laatste competitiewedstrijd, volgende week op … Bospark. Tot dan! Hetg

  • KAMPIOENEN KAMPIOENEN KAMPIOENEN !

    Alweer een prachtige ploegprestatie van VK Volksunie tegen het sterke Bospark dat zeker geen cadeautjes weggaf . Volksunie speelde vanuit een fantastische organisatie en kwam er dodelijk efficient uit! Resultaat = 3-0 en alweer een knap seizoen van onze boys ! Bedankt supporters voor jullie steun , verslag en foto's volgen later !

  • Vk Volksunie - Bospark

    Nu zondag 25/04 alle supporters op post op ons terrein om ons voorbij een sterk Bospark te helpen !!!

  • Dubbele confrontatie met bospark beslissend in Titeldebat ! Opdracht voor volksunie : 1 van deze 2 wedstrijden winnen en de titel is binnen !

    Woodstock – Vk Volksunie

     

    Het was een mooie lenteochtend daar in de Moerstraat. Het zonnetje was die ochtend al vroeg van de partij en de temperatuur ging al vlotjes naar de 15° toen de eerste spelers de “ bambam-arena” betraden. Het voorjaarszonnetje zorgde voor een rustige sfeer tijdens de opwarming. Een klapke hier, grapje daar, een klein trapke naar het doel. Kortom, op’t gemakske. Niet echt iets wat je zou verwachten voor alweer een uiterst belangrijke wedsdtrijd. Oké, Woodstock staat op de voorlaatste plaats, maar kon mits winst nog kans maken op behoud. Ook de jarenlange concurrentie tussen beide Nieuwkerkse ploegen zorgt steeds voor een speciale sfeer. Dat de Woodstock zich niet zonder slag of stoot zou neerleggen bij een nakende degradatie, stond dus als een paal boven water. Ook de bezoekers dienden met het oog op een nieuwe titel voor de overwinning te gaan.

    Verrassing voor de wedstrijd was Joris, die zich gezwind met uitrusting en al kwam aandienen bij Eddy. Deze week kon Eddy echter geen beroep doen op Erik. De steunpilaar van de VU was naast licht geblesseerd ook nog eens geel geschorst, daardoor kwam Bram als verdedigende middenvelder te staan. Achter hem startten Pieter D.M, Michel, Andy en Christoph in de verdediging. Pieter en Wouter verzorgden de flanken, terwijl Koen de spitsen, Hans en Karel mocht bedienen.

    De wedstrijd zelf begon in het voordeel van de bezoekers. Vooral Hans toonde zich heel bedrijvig in het aanvangskwartier. De gevreesde spits van weleer zat even in mindere doen, maar gaf zondag blijk van een ommekeer. Na telkens een mooie actie stond hij 2x oog in oog met de doelman. De eerste keer besloot hij nog op de keeper, zijn tweede poging raakte jammerlijk de paal. Voor het eerste gevaar van de thuisploeg was het wachten op een vrije trap enkele meters buiten het strafschopgebied. De bal verdween magistraal over de muur, verdediging en Bob recht in de kruising. Alweer was de Volksunie op achtervolgen aangewezen en net als vorige week sloop de nervositeit in de ploeg. Er werd nog nauwelijks aan voetballen gedacht en zo kwam Woodstock beter in de wedstrijd. De Volksunie kwam goed weg toen een tackle in het strafschopgebied niet foutief werd bestraft. Hoewel het spelpeil daalde, bleven er ook kansen voor de geel zwarten komen. Hans kon oog in oog met de doelman weer niet scoren, bij een volgende fase kon hij de doelman wel verschalken, maar liepen hij en z’n collega spits elkaar voor de voeten. Ook Pieter en Wouter kregen nog mogelijkheden, maar onrust in de benen en een goede doelman zorgden ervoor dat de bal niet in de netten verdween. Het spel ging goed op en af en ook Bob moest zich voor rust nog enkele keren onderscheiden. Tijdens de rust was Eddy verre van tevreden met de uitvoering van zijn beoogde tactiek. Veel te veel verre ballen en veel te veel door het centrum! De oplossing was voetballen en via de flanken de stugge verdediging open te breken. Aanvankelijk raakte de motor van de bezoekers niet echt aan de praat en Woodstock had de kans om tot twee maal toe de voorsprong uit te diepen, eerst na een flatertje van Bob, vervolgens spatte een kopbal uiteen op de paal, maar 2 oorzaken lagen aan de basis van een ommekeer.

    Ten eerste begon Woodstock de 1-0 te verdediging zodat de Volksunie meer terreinwinst kon boeken, en de bal beter kon rondspelen. Een ander feit was een tactische verschuiving van Christoph van rechts naar links, dat resulteerde al vlug in een scherpe voorzet vanop links dus, die Hans net voor de keeper in het doel kon verlengen 1-1 en het vuur brandde in de ploeg van de bezoekers. De kansen waren nu voor de geel zwarten. Een loeiharde vrije trap van Bram werd uit het doel geranseld, ook zijn kopbal verdween over de lat, een goal van Koen werd al dan niet terecht afgevlagd. Om maar te zeggen dat er een goaltje zat aan te komen. Halfweg de tweede speelhelft was het dan zover. Bram speelde Pieter aan langs de rechterflank, die op zijn beurt een loepzuivere assist aan Roel bezorgde, die de vervaarlijk botstende bal beheerst in doel legde, 1-2. 10 minuten later besliste diezelfde Roel de wedstrijd met een vergelijkbaar doelpunt. 3 goals opgestart langs de flanken, het moet Eddy deugd gedaan hebben! Pieter had de 1-4 nog aan de voet, maar besloot op de doelman! Door de winst zitten we nog steeds op titelkoers, zeker nadat we vernamen dat Bondgalm alweer had verloren. Bij winst volgende week thuis tegen Bospark is de Volksunie zeker van een verlengde titel, allen daarheen dus!

  • Verslagskes bekermatch en competitiematch

    Bekerwedstrijd Vk Volksunie – Oud Geel

     

    Dat de Volksunie de wedstrijd met vertrouwen mocht aantreden, was aangezien de vorige prestaties in de competitie terecht. Telkens konden zij hun tegenstander vrij makkelijk in bedwang houden en was er veldoverwicht. Doch verkeren de geel zwarten in een dipje. De aanhoudende en weerkerende blessurelast zorgen voor twijfels in alle linies. Het aantal 100% fitte mensen zijn bij de Volksunie dezer dagen op 1 hand te tellen. Een greep uit de ziekenboeg: rots in de branding achteraan Joris: seizoen gedaan, Luc linksmidden: seizoen gedaan, Erik verdedigende middenvelder: rugproblemen, maar gaat door op karakter, Hans spits enkelblessure, Karel spits: verrekking. Als Koen dan ook nog een paasbrunch heeft en de spelerspassen het enorme aantal van 16 man bedraagt dan weet je het wel. Kopzorgen voor Eddy dus. De wedstrijd tegen het Geel dan. De bezoekers lieten er geen gras over groeien. Van bij de aan vang gingen ze voor een snel doelpunt. Doch zij stuiten op Bob die duidelijk in een goede dag verkeerde. Keer op keer kwam de thuisploeg goed weg. En net op het moment dat de storm enigszins ging liggen knalde de “plukker” vanop een slordige dertig meter de bal loeihard in de winkelhaak. Bob had geen verhaal tegen deze uithaal en de verdiende voorsprong prijkte na een kwartier op het bord. Nog geen 10 minuten later scoorde een oude bekende van Belgiumspor destijds, de 0-2 op het bord. En deze kleine kwelduivel wist de thuisploeg flink te raken. Alle acties begonnen bij hem en Volksunie bleek onmachtig. Toen ook even later de 0-3 een feit was, begon de vrees voor een monsterscore op te komen. Na de rust minderde het Oud Geel nauwelijks aan temperament en konden ze nog drie maal scoren na mooi uitgespeelde acties. De fiere kampioen lag uitgeteld in de touwen en kon pas in de slotminuut een eerredder uit de brand slepen. Eigenlijk mochten we nog blij zijn met de 1-6, want zonder een uitstekende Bob zou de 10 aardig in de buurt gekomen zijn. Het eerste verlies sinds september kwam uiteraard hard aan, doch de bittere pil werd verzacht door het competitieverlies van Bondgalm bij Cado. Nu het bekerverhaal gedaan is moeten we er in geloven dat Bondgalm nog een steek kan laten vallen. Misschien wel al volgende week tegen Koninckshof! De Volksunie ontvangt volgende week de Gouden Leeuw! Haalbaar, maar niet te onderschatten!

     

    VK Volksunie – Gouden Leeuw

     

    Na de pandoering van vorige week had Eddy zijn manschappen op paasmaandag uitgenodigd om op de jaarmarkt in Nieuwkerken een stevige pot bier te komen drinken. Kwestie van de druk even af te laten en alles eens goed te laten bezinken. Er werd uiteraard gretig op in gegaan en na een marathonsessie peptalk, gezever, gezever en gezever gingen de meesten een etmaal later naar huis. De uitbranders van de lieftallige eega’s waren ’s anderendaags reeds vergeten, dus we konden er weer tegen. Op training kwam slechts 6 man opdagen, misschien dat het één iets met het ander te maken had, maar dat weet je nooit. Feit is dat er op zondag een belangrijke wedstrijd voor de boeg stond in het kader van de titelstrijd, die na het verlies van Bondgalm vorige week, weer totaal nieuw leven was ingeblazen. Voorwaarde is uiteraard dat alle wedstrijden gewonnen dienen te worden en dat Bondgalm andermaal een steek liet vallen. De thuisploeg begon goed aan de wedstrijd. Onder een heerlijk voorjaarszonnetje ging de bal goed rond. Dat we tegen 10 man speelden had daar ook wel iets mee te maken. Hans kon een eerste kansje net niet in het doel mikken en andere bijna kansjes werden in de kiem gesmoord. Bij de eerste tegenprik van de Gouden Leeuw was het echter wel raak. Na zwak verdedigend positiespel stond de 0-1 op het bord. De zenuwachtigheid slmoop meteen in de ploeg: slechte passes, gepoef, frustratie het kwam allemaal aan bod. De 0-2 hing in de lucht, maar zowel Bob, als gebrek aan efficiëntie staken daar een stokje voor. De beste kans in de eerste helft was nog voor Pieter die alleen voor de doelman op de doelman besloot. De man meersituatie was nauwelijks of niet in het spelbeeld te zien voor de rust. Eddy besloot om die reden het tactisch even anders aan te pakken. De ervaren tacticus ging over naar drie spitsen en resulteerde al vlug in meer druk. De gelijkmaker werd door Karel gemaakt en een zucht van opluchting ging door den Heihoek. Toen Karel even later ook de 2-1 voorsprong maakte, weliswaar na een afgeweken bal, was de euforie enorm en was het krampachtige voetbal verleden tijd. De vrije man werd nu ook beter gevonden. Toch was de bezoekende kapitein, die een meer dan verdienstelijke wedstrijd speelde, nog dicht bij de gelijkmaker. Maar Hans kon de laatste twijfels wegnemen ergens half weg de tweede helft. De veer was gebroken bij de bezoekers en Bram kon in de slotfase Roel nog bedienen, die met dank aan de doelman de 4-1 kon scoren. Roel bedankte Bram even later met eveneens een panklare assist. Vol op de slof schoot hij de 5-1 eindcijfers op het bord. Na een moeilijke eerste helft zette de VU toch nog orde op zaken. De euforie was compleet toen het nieuws werd gemeld dat Koninckshof Bondgalm had geklopt. Mathematisch hebben we ons lot in eigen handen. Met volgende week Woodstock, dat zal knokken voor behoud en een dubbele confrontatie tegen Bospark, voor de boeg, staan er ons nog spannende weken te wachten. Laat ons rustig blijven en de zaak week per week aan pakken. Te beginnen donderdag op training en zondag tegen Woodstock. Tot dan!

  • Vk Volksunie - Gouden Leeuw = 5-1

    Ondanks een mindere eerste helft waarin het jonge en dappere Gouden Leeuw zich zelfs met 10 man meer dan staande hield , toonde volksunie zich de 2e helft tich weer van zijn betere kant ! Namelijk veel inzet en spelen naar de capaciteiten die we hebben. Zo werd het een mooie opsteker na de blamage van vorige week , voor de beker tegen een superieur Oud Geel. Toen iets later het nieuws binnenkwam dat onze titelconcurenten Bondgalm Bos (verloren) en Bospark(gelijk) punten lieten liggen, drong het al snel tot ons door dat we het lot weer in eigen handen hebben ! Zou deze vriendengroep dan een 2e keer op rij kunnen stunten?!?!?

  • Stand

    Rank TeamPlayedWDLGoalsDiff.Points
    1(2) VOLVOLKSUNIE VK19 13 68:27 41 44 
    2(1) BONBONDGALM-BOS 219 14 71:25 46 43 
    3(3) BOSBOSPARK FC19 12 63:31 32 38 
    4(4) OUDOUD GEEL FC19 11 66:36 30 37 
    5(5) KONKONINCKSHOF 2 FC19 11 55:18 37 36 
    6(7) CADCADO FC19 50:41 25 
    7(6) GOUGOUDEN LEEUW VK19 44:43 25 
    8(8) HARHARLEM GLOBESHOTTERS19 50:49 22 
    9(9) ZEEZEEMEERMIN FC19 45:44 22 
    10(10) VELVELLE 2 VK19 12 42:72 -30 19 
    11(11) WOOWOODSTOCK '66 VK19 12 42:76 -34 11 
    12(12) TVL'T VLIETJE VK19 18 21:155 -134