• Vk Volksunie – ’t Vlietje

     

    De thuisploeg had een moeilijke week achter de rug. Naast de talrijke geblesseerden bleef vooral het resultaat tegen het Geel op de maag liggen. De Volksunie had na een reeks missers slechts een puntje kunnen sprokkelen en kon daarom niet profiteren van de uitschuivers van enkele ploegen vooraan. Een gedeelde vijfde plaats met het Geel en de Globeshotters stond op de rangschikking. De tegenstander van zondag moest nog enkele plaatsen lager gezocht worden. Het zwalpend schip van het Vlietje heeft dit jaar vooral problemen met de opkomst van de bemanning. Zij die toch uit hun bed komen staan wekelijks tegen een overmacht en zo kan je wel eens met zware 10-1 of 9-2 cijfers verliezen. Maar zondag waren de kornuiten toch voltallig en konden ze zelfs rekenen op enkele vervangers.

    Eddy had nauwelijks moeite met een ploeg op te stellen. Na het schrappen van geblesseerden en half geblesseerden was het enkel nog zaak om de fitte mensen een geschikte plaats te voorzien. Enkel Andy en een herrezen Erik zaten op de bank.

    Voor het eerst dit jaar verscheen Luc aan de aftrap. De boomlange ariër had er dan ook zin in. Na nauwelijks 3 minuten knalde hij met rechts de 1-0 tegen de netten. De ontlading was groot en de ploeg zat meteen in een zetel. De volgende twintig minuten mocht dat bijna letterlijk genomen worden. In een slakkentempo werd de bal rondgespeeld en van enige dreiging was geen sprake. Het Vlietje was nog veel minder in staat om iets uit te richten. Na een klein half uur werd de thuisploeg dan toch wakker en begonnen de combinaties vlotter te verlopen. Enkele kansjes waren het logische gevolg. Hans scoorde na een half uur de 2-0 op assist van Luc. Ook het volgende doelpunt was op naam van Hans, die zo enige weerwraak nam na het debacle van de week ervoor. Ook de 4-0 verscheen nog voor rust op het scorebord. Een rush van Christophe op links, werd door de Limburger zelf uiterst verfijnd afgewerkt in de kleinste hoek.

    Kort na de rust scoorde Hans zijn derde van de ochtend en was het vooral uitkijken naar het eindsignaal. Andy had de 6-0 nog aan de voet, maar zoals iedere week besloot hij pijnlijk op de lat! Jammer. Kortom, een kwartiertje goed voetbal was genoeg om een uitgeblust Vlietje af te maken. Naar mijn mening zien we ze volgend jaar niet meer terug!

    Volgende week is er geen voetbal, want naar tweejaarlijkse gewoonte gaan we met vrouw en kind ontspannen in de “Dardennen”.

  • Vk Volksunie - 't Vlietje

    Vk Volksunie - 't Vlietje = 5-0

    100_3440

     

     

     

    Hendrik moet nog 2 weekjes in de gips na zijn blessure van vorige week.

     

     

     


    100_3442100_3443100_3441

  • Het is een zoon!

    Proficiat aan Bob en Brigitte met hun prachtig zoontje Axl !

    bobzoon

     

  • Oud geel -VK Volksunie

    Oud Geel – VK Volksunie

     

    Dat het plein van het Oud Geel de Volksunie goed ligt, behoeft geen betoog. Niet alleen werd er vorig jaar, weliswaar na een verliespartij, de kampioenstitel gevierd, ook menig heroïsch duel werd op deze plaats uitgevochten. Toch waren de mannen uit Nieuwkerken met gemengde gevoelens gekomen. Met 7 punten op vier wedstrijden kon de titelverdediger spreken van een matige seizoensstart. Temeer omdat het spelniveau beduidend lager ligt dan dat van vorig jaar. Het dient gezegd dat de Volksunie sinds de voorbereiding gebukt gaat onder een blessurelast. Ook deze week was dat niet anders. Hoewel Luc, na een wekenlange afwezigheid de groep weer kon vervoegen en Koen terugkeerde van enige romantiek in Parijs, waren het deze keer Roel en Pieter die niet tijdig fit geraakten. Michel had familiale verplichtingen en moest verstek geven. Andermaal een serieuze denkoefening voor Eddy. Hij besloot om te starten met Bob in het doel, Bram, Joris, Hendrik en Andy achteraan. Daarvoor mocht Erik plaatsnemen. Wouter mocht deze keer de linkse flank afschuimen, terwijl Christophe (hopelijk deze keer goed geschreven) hetzelfde deed op rechts. Achter de spitsen rekende Eddy op de creativiteit van Koen om Hans en Karel te bedienen.

    Na een korte studieronde trokken de bezoekers langzaam maar zeker het spel naar zich toe. De poefers van weleer lieten de geschoolde voetbalspelers achter de bal aanhollen en niet lang daarna kwamen de eerste kansjes. Eerst schilderde Koen de bal op Hans z’n hoofd. De uitvoering van de kopbal was perfect. Mooie detente, krachtig genoeg naar de grond gekopt, doch de bal ging net voorlangs. Zijn volgende poging was op voorzet van een fel storende Karel. Hans kwam een centimetertje te kort en de bal vloog over het doel. Het Oud Geel raakte zowaar in paniek en had moeite om doorheen de sterke defensie te komen. Verder dan enkele vrije schoppen, die op de muren van de VTS uiteenspatten, en wat geharrewar in het strafschopgebied, kwamen ze niet. De Volksunie was echter gevaarlijker. Na kopbal 3 en vier, die telkens nipt naast gingen, stuurde Koen Hans perfect in het straatje, de spits omzeilde verdediger en keeper om dan onbegrijpelijk op de paal te trappen. Ongeloof bij de reeds juichende supporters. De Volksunie kon de druk aanhouden en kreeg nog enkele mogelijkheden, maar ook deze pogingen strandden steevast op de keeper of naast het doel.

    0-0  bij de rust en daar was vooral de thuisploeg best tevreden mee.

    De Volksunie had in de tweede helft een minuutje of vijf nodig om terug op toeren te komen. Even was het zoeken naar de juiste posities en was het veldoverwicht in het voordeel van de thuisploeg dat de bal beter kon rondspelen. Toch vonden de geel zwarten vlug hun tweede adem en drukten de tegenstanders terug. Ook in deze tweede helft kwamen er kansen bij de vleet. Een prachtige kopbal van Andy spatte uiteen op de lat, Hans ging menig maal gezwind voorbij zijn man, maar besloot telkens op de keeper. De bezoekers voelden dat de drie punten erin zaten en legden meer en meer risico in het spel. Zelfs na het uitvallen van Erik, waardoor Bram voor de verdediging ging spelen en Pieter D.M. als laatste man, kozen ze resoluut voor de winst. Het spel ging vanaf dan meer op en neer, de aanvallen van de thuisploeg droegen verder, de ruimtes tussen de linies werden groter en groter, de loopafstanden voor de middenvelders ook! Zowel Bram als Koen konden Hans enkele keren voor de doelman plaatsen, maar alweer liet de onfortuinlijke spits de kansen liggen. Bijna kreeg de Volksunie nog het deksel op de neus toen een sterk spelende kapitein Bram en Andy op snelheid nam, om dan genadeloos uit te halen. De voet en een ultieme armreflex van de kersverse papa stonden echter pal. Even later hervatte Koen snel het spel, speelde in naar Bram, die Hans bediende op weg naar doel, een late tackle bemoeilijkte zijn schot dat nog gepareerd werd door de doelman, die ook de rebound al dan niet foutief uit de voeten van een goed gevolgde Karel haalde. De tegenaanval dan: vanop links werd deze opgezet. In slechts enkele passes werd de aanvaller voor Bob gezet. Maar de doelman was er op gebrand de nul te houden. De atletische nummer 1 gooide heel z’n hebben en houden voor de bal en weerhield prachtig de doelpoging. Dan weer de beurt aan de Volksunie. Bram sneed met een door Erik aangeleerde slangenbeweging doorheen de thuisverdediging, stormde op de doelman af, dacht aan een lobje maar legde mooi af voor Hans die jawel…, alweer faalde in de afwerking. De voorzitter kon het niet langer aanzien en dacht aan z’n fel geteisterde hart en een frisse Hoegaarden. Ook Eddy werd er moedeloos van. De meester tacticus had een uur lang richtlijnen geschreeuwd, mensen op hun posities gewezen en gevoeld dat het er in zat. Vervolgens vierde hij zijn frustratie bot op de dug-out, die menig schop en stoot heeft moeten verwerken. Uiteindelijk zeeg de gedesillusioneerde man uitgeput neer op de bank om verstard het einde van de wedstrijd af te wachten, want hij wist het al: de bal zou er vandaag niet ingaan! Zelfs toen Hendrik geblesseerd uitviel en z’n ploeg nog een tiental minuten met een mannetje minder verder moest, kwam er geen beweging meer in. De laatste 10 minuten kon ook de thuisploeg niet profiteren van het mannetje meer. Nee, het fiere Oud Geel was tevreden met zijn puntje en wist dat dat veel meer was dan wat ze verdienden.

    Ondanks de prachtige wedstrijd, was er een teneergeslagen gevoel: 2 punten weggesmeten, de aansluiting met de top kwijt, een viertal gele kaarten, en tot overmaat van ramp het uitvallen van Erik en Hendrik. Beiden waarschijnlijk voor weken aan de kant.

    Toch proficiat met een schitterende partij!

  • Oud Geel- VK Volksunie

    De uitslag was 0-0.

    Man van de match was kersverse papa Bob.(verslag volgt)

  • Van de Voorde-VK Volksunie

    Van de Voorde – VK Volksunie

     

    Menig voetbalspeler had vorige week de veelvuldige plensbuien hartelijk welkom geheten. Eindelijk verlost van de beenharde knobbelige velden, weg met de brandende achillespezen, knarsende ruggewervels en brandende voetzolen. Nee, zachtjesaan is het denken aan de eerste tackels op vochtige ondergrond. Een klein spurtje trekken, afstand inschatten, de ultieme sliding inzetten, al glijdend de voet achter de bal zetten en de tegenstander afblokken. De bal ligt stil aan de voet, de tegenstander vliegt over je romp, je voelt dat je het duel wint en staat op, als een veldheer overschouw je het veld, de tegenstanders claimen een fout, de scheids weet beter en laat door spelen.

    Oeps heb me wat laten meeslepen! De match tegen Van De Voorde nu.

    Vermits Brigitte nog steeds weigert om te bevallen, nam Bob plaats in het doel. Voor hem stond Pieter D.M. met daarvoor Joris. Links stond Andy op zijn zesde positie van dit jaar. Michel mocht aan de rechterkant de gelederen gesloten houden. Als verdedigende middenvelder was Erik alweer paraat om diverse gaten dicht te lopen. Links en rechts op het midden stonden respectievelijk Kristof en Wouter. Bram mocht, door afwezigheid van Koen, post vatten achter zijn twee gebroeders Hans en Pieter, die de voorkeur kreeg op Roel, die nog steeds wat sukkelt met “den dikken teen”. (Hoe zou het eigenlijk zijn met den teen?) Voor de rest zaten de twee “Beckskes” broederlijk naast elkaar op de bank.

    Een minuut of twintig voor de wedstrijd kreeg Bob telefoon … van zijn pa. Loos alarm dus! Maar dat was meteen een spannendste moment van de ochtend. De wedstrijd had namelijk weinig om het lijf. De Volksunie probeerde te voetballen, Van De Voorde probeerde hard het voetballen te beletten. Toch waren de bezoekers de gevaarlijkste ploeg en wanneer Hans langs achter werd aangetrapt in het strafschopgebied, werd de bal terecht op de stip gelegd. Niet Hans, maar Bob nam deze voor zijn rekening. Hij trapte de bal onhoudbaar tegen de netten en de verdiende 0-1 prijkte op het bord. De 0-2 werd even later uit Hans zijn voeten getackeld, maar dat was slechts uitstel. De spits maakte oog in oog met de doelman de 0-2. Op slag van rust bleef ook Wouter rustig en schoof beheerst de bal naast de keeper. 0-3 aan de rust en de zaak was geklonken. Eddy profiteerde ervan om Erik en Joris een helft te laten rusten en liet Hendrik en Karel opdraven. De tweede helft begon nog vrij goed met twee kansen, die door een zelfzuchtige Hans verkwanseld werden. Daarna kwam Van De Voorde zowaar opzetten. Zij hadden in de eerste 45 minuten nog niet echt veel klaar gemaakt. Ik meen mij een kopbal te herinneren en een afzwaaier richting cornervlag. Doch kwamen zij door concentratieverlies van de bezoekers meer aan de bal. Hun afwerking kon Bob nauwelijks bedreigen. Uiteindelijk liepen zij nog op een counter van Hans die de 0-4 scoorde. Voor de thuisploeg was het dan amen en uit ( naar verluid vroegen op een gegeven moment 5 spelers om een wissel). Hans kreeg de forfaitscore nog op een presenteerblaadje, maar de spits had er toen al lang genoeg van en miste nonchalant, om daarna de loepzuiver voorzet met de grond gelijk te maken.

    Het is te hopen dat we volgende week iets meer motivatie voor de dag leggen, want willen we de aansluiting met de top drie behouden zullen we drie punten moeten halen op het Geel. Eddy vraagt zo veel mogelijk personen op training, Karel en Hendrik staan in voor de catering! Tot volgende week

  • VK-Volksunie-Koninckshof

    VK Volksunie – Koninckshof

     

    Met het Koninkcshof op bezoek hadden we een eerste titelpretendent op de affiche. De buren uit Sint-Gillis-Waas hadden blijkbaar flink huis gehouden op de transfermarkt. We mochten dan ook vele nieuwe gezichten verwelkomen op een nog steeds keihard gedroogd veld. De talrijke microblessures werden door middel van onstekingsremmers, dafalgan, ijs, massages en een karrevracht pils opgelapt, waardoor Eddy toch nog uit een veertiental, tijdig aanwezige, spelers kon kiezen. Door de afwezigheid van Koen mocht Bram achter de spitsen posteren, daardoor verscheen Pieter D.M. op de laatste man. Andy vatte post op de rechterback ten koste van Kristof. Voor de rest werden de vertrouwde posities ingenomen.

    Voor het eerst dit seizoen stond de Volksunie van minuut 1 geconcentreerd op het plein. Achteraan hadden we de zaak goed onder controle, de slag om het midden ging met ups en downs. Een goed voetballend Koninckshof liet ons midden meters malen, toch schoten zij niet echt op met het balbezit. Uitgespeelde kansen werden nauwelijks waar genomen. Bram kwam er nog het dichtste bij na slecht ontzetten van de bezoekende doelman. Zijn schot miste wat kracht zodat de doelman zijn foutje kon goedmaken. Na een goed half uur kwamen er aan beide zijden iets meer ruimte en zowel de thuisploeg als de bezoekers kregen elk een goeie kans. Voor de Volksunie kopte Andy op de keeper, maar Koninckshof kreeg na een breed uitgesponnen aanval de beste kans voorgeschoteld. De bezoekers misten onbegrijpelijk! Verder kwamen we weinig aan voetballen toe. Deels door overhaasting, deels door een stevige pressing van de tegenstander ging de tweede bal dikwijls verloren. Toch gingen we de rust in met een 0-0 op het bord. Tijdens de rust prees Eddy zijn verdediging en maande de aanvallende spelers aan tot een juister passenspel.

    Koninckshof was vastbesloten om voluit voor de winst te gaan. Ze brachten centraal in het midden een pion bij en dat zorgde reeds vlug voor resultaat. De thuisploeg kwam nog nauwelijks onder de druk uit en voelde dat het pompen of verzuipen ging worden. Toch gaven zij nauwelijks kansen weg. Koninckshof kreeg nog het deksel op de neus toen Hans een vrije trap prachtig in de verste winkelhaak krulde 1-0. De Volksunie stond paraat om een belegering op te vangen en slaagde er aanvankelijk in om de aanvalsgolven tijdig te neutraliseren. Toch kwamen de bezoekers langs zij na een verschrikkelijke kluts goal. Maar die tellen ook. Toen een sterk fluitende scheids liet doorspelen na een metersgrote off-side (toegegeven door alle betrokkenen) stopte Bob de aanvaller foutief en diende zich klaar te maken voor een penalty. De papa in spe raakte de bal nog met de hand, doch verdween de bal tegen de netten. 1-2. In de laatste 10 minuten probeerde de thuisploeg in een ultieme alles of niets poging nog een punt te redden, maar liep op een counter die alweer uitliep op een terechte penalty. Bob had deze keer geen schijn van kans en de 1-3 eindcijfers stonden op het bord.

    Tuurlijk had er en punt ingezeten, maar eerlijkheidshalve dienen we te zeggen dat Koninckshof, deze keer althans, iets sterker voor de dag kwam. Volgende beek bekeren we alweer. Deze keer op bezoek bij de mannen van Van De Voorde op de terreinen van Waasland! (scheenlappen aandoen dus) Tot dan!

  • Vk Volksunie - Koninckshof

    Vk Volksunie - Koninckshof = 1-3

    Rank TeamPlayedWDLGoalsDiff.Points
    1(1) BONBONDGALM-BOS 222:4 18 12 
    2(2) BOSBOSPARK FC12:2 10 12 
    3(4) KONKONINCKSHOF 2 FC8:3 
    4(5) VELVELLE 2 VK12:15 -3 
    5(3) VOLVOLKSUNIE VK10:8 
    6(8) OUDOUD GEEL FC7:6 
    7(7) HARHARLEM GLOBESHOTTERS10:10 
    8(6) GOUGOUDEN LEEUW VK11:10 
    9(9) WOOWOODSTOCK '66 VK8:13 -5 
    10(12) CADCADO FC5:13 -8 
    11(10) TVL'T VLIETJE VK7:20 -13 
    12(11) ZEEZEEMEERMIN FC4:12 -8 0