• zoontje voor Hans en Birte

     een tweede zoontje voor Hans en Birte :Tygo 52cm en 3,76kg

    Proficiat aan de ouders

  • VK Volksunie-Woodstock

    De Volksunie was na de nederlaag op Bondgalm gebrand op een goed resultaat. De thuisploeg kon dan ook rekenen op 15 van de 16 spelers. Met Bob in het doel, Bram als laatste man en Joris en Hendrik als mandekker stond er een stevige verdediging. Erik zorgde als vanouds voor het luchtruim en storend vermogen, terwijl Koen naast hem moest zorgen voor rust en creativiteit. Luc zijn L3-L4 en of L5 problemen lijken opgelost, zodat de boomlange linkerflank zijn positie kon opeisen. Aan de andere kant zou Pieter de flank voor zijn rekening nemen. Kris, die zijn vorige wedstrijd tegen Woodstock nog eens wou overdoen, speelde achter de spitsen. De voorlinie, Hans en Roel, stond alweer een tijdje droog en dat zorgde voor enige nervositeit.

    De wedstrijd begon zeer gesloten en beide ploegen startten vanuit een solide organisatie. Enkel de thuisploeg kon hier en daar voor gevaar zorgen. Hans mistte nipt na een verdedigende fout, Kris kon enkele keren dreigen vanuit de tweede lijn, Erik kon zijn hoofd niet goed tegen de bal zetten na een corner, en ook Kris’ kopbal onderging hetzelfde lot na een vrije trap van rechts. Doch de uitgespeelde kansen bleven uit. Woodstock kon aanvankelijk de thuisploeg nauwelijks bedreigen. Het eerste halfuur was de Volksunie een stevig blok, maar daarna verschenen hier en daar de eerste scheurtjes in het pantser. De strijd op het middenveld kantelde in het voordeel van de bezoekers die nu wel meer tot aanvallen kwamen. Maar de verdediging gaf geen krimp.

    In de tweede helft kon men aanvoelen dat wie eerst zou scoren een serieuze optie op de winst nam. Het spel ging goed op en neer tot Woodstock van op links kon doorbreken. Bram tackelde iets te braafjes waardoor de linkerflank open lag en een voorzet voorbereid kon worden. Bob zat er goed tussen, maar loste de bal. De aanvaller kon makkelijk binnen tikken!

    Pech! Nauwelijks vijf minuten later kon Koen met een onwaarschijnlijke pegel de gelijkmaker binnen knallen, maar zijn schot spatte uiteen op het doelhout. Alweer pech voor de thuisploeg. De tijd begon te dringen, Eddy greep tactisch in en bracht kort na elkaar Pieter en Andy in. De goal viel echter aan de andere kant. Een vrijstaande speler kon na een rebound alweer makkelijk binnen tikken: 0-2. Het werd zelfs nog 0-3 toen na knullig uitvoetballen de bal bij de bezoekers kwam: 0-3 en het doek viel definitief voor de Volksunie.

    Jammer, maar helaas! We kunnen toch terug kijken op een uniek seizoen, met winst in het kampioenschap en een halve finale in de beker. Naast de vele mensen die reeds uitvoerig bedankt werden zondag, wil ik via deze weg ook de spelers bedanken die dit seizoen minder tot spelen kwamen en zelfs grootmoedig hun plaats afstonden toen we met een mannetje te veel aan de kant stonden. Ik denk daarbij vooral aan Wouter, die als benjamin van de ploeg weinig speelminuten kreeg, maar altijd op training en match verscheen. Bedankt!

  • Sprookje Vk Volksunie eindigt in halve finale !

    De Volksunie was na de nederlaag op Bondgalm gebrand op een goed resultaat. De thuisploeg kon dan ook rekenen op 15 van de 16 spelers. Met Bob in het doel, Bram als laatste man en Joris en Hendrik als mandekker stond er een stevige verdediging. Erik zorgde als vanouds voor het luchtruim en storend vermogen, terwijl Koen naast hem moest zorgen voor rust en creativiteit. Luc zijn L3-L4 en of L5 problemen lijken opgelost, zodat de boomlange linkerflank zijn positie kon opeisen. Aan de andere kant zou Pieter de flank voor zijn rekening nemen. Kris, die zijn vorige wedstrijd tegen Woodstock nog eens wou overdoen, speelde achter de spitsen. De voorlinie, Hans en Roel, stond alweer een tijdje droog en dat zorgde voor enige nervositeit.

    De wedstrijd begon zeer gesloten en beide ploegen startten vanuit een solide organisatie. Enkel de thuisploeg kon hier en daar voor gevaar zorgen. Hans mistte nipt na een verdedigende fout, Kris kon enkele keren dreigen vanuit de tweede lijn, Erik kon zijn hoofd niet goed tegen de bal zetten na een corner, en ook Kris’ kopbal onderging hetzelfde lot na een vrije trap van rechts. Doch de uitgespeelde kansen bleven uit. Woodstock kon aanvankelijk de thuisploeg nauwelijks bedreigen. Het eerste halfuur was de Volksunie een stevig blok, maar daarna verschenen hier en daar de eerste scheurtjes in het pantser. De strijd op het middenveld kantelde in het voordeel van de bezoekers die nu wel meer tot aanvallen kwamen. Maar de verdediging gaf geen krimp.

    In de tweede helft kon men aanvoelen dat wie eerst zou scoren een serieuze optie op de winst nam. Het spel ging goed op en neer tot Woodstock van op links kon doorbreken. Bram tackelde iets te braafjes waardoor de linkerflank open lag en een voorzet voorbereid kon worden. Bob zat er goed tussen, maar loste de bal. De aanvaller kon makkelijk binnen tikken!

    Pech! Nauwelijks vijf minuten later kon Koen met een onwaarschijnlijke pegel de gelijkmaker binnen knallen, maar zijn schot spatte uiteen op het doelhout. Alweer pech voor de thuisploeg. De tijd begon te dringen, Eddy greep tactisch in en bracht kort na elkaar Pieter en Andy in. De goal viel echter aan de andere kant. Een vrijstaande speler kon na een rebound alweer makkelijk binnen tikken: 0-2. Het werd zelfs nog 0-3 toen na knullig uitvoetballen de bal bij de bezoekers kwam: 0-3 en het doek viel definitief voor de Volksunie.

    Jammer, maar helaas! We kunnen toch terug kijken op een uniek seizoen, met winst in het kampioenschap en een halve finale in de beker. Naast de vele mensen die reeds uitvoerig bedankt werden zondag, wil ik via deze weg ook de spelers bedanken die dit seizoen minder tot spelen kwamen en zelfs grootmoedig hun plaats afstonden toen we met een mannetje te veel aan de kant stonden. Ik denk daarbij vooral aan Wouter, die als benjamin van de ploeg weinig speelminuten kreeg, maar altijd op training en match verscheen. Bedankt!